چطور برنامه ریزی موفقی داشته باشیم؟

چطور برنامه ریزی موفقی داشته باشیم؟

چطور به برنامه ریزی خود عمل کنیم؟ چطور برنامه ریزی خوبی داشته باشیم؟ چگونه برنامه خود را رها نکنیم؟
برنامه ریزی خوب برنامه ریزی شخصی شده است، یعنی برنامه ای که سبک زندگی ، علایق و شرایط تو را در نظر بگیرد و در مسیر رسیدن به اهدافت یاری ات کند.

برنامه‌ریزی یعنی چه؟

برنامه داشتن یعنی ملزم بودن به انجام یک وظیفه؟ یعنی تقسیم‌بندی زمان؟ یعنی یک زندگی معین و مشخص بدون هیچ‌گونه انعطاف؟

برنامه داشتن یعنی .... جبر؟

شاید آزاردهنده‌ترین تداعی که ما از یک برنامه‌ریزی داریم همین مجبور بودن باشد و یا به نوعی از دست دادن اختیارات فردی. انگار نوعی توهین است. اینکه من با اینهمه اختیارات مجبور شوم تنها به یک کار مشخص بپردازم. برنامه‌ای که از بیرون به من تحمیل شده و من را وادار می‌کند به انجام آن و در نهایت از خیلی مسائل موردعلاقه‌ام دور می‌مانم؛ این برنامه من را محدود می‌کند شاید اگر نیازی که بر اساس آن یک نفر برای شما برنامه ریزی کرده است را خود شما در درون خودتان حس می‌کردید. هیچ گاه اینقدر واکنش منفی به یک برنامه بیرونی نشان نمی‌دادید. روشن است تا هنگامی که ضرورت حل یک مشکل يا برآوردن یک نیاز برای ما مسلم نشود راه حل ارائه شده را از آن خود نخواهیم دانست

بی انگیزگی

بی انگیزگی در انجام یک برنامه شاید به این علت است که ما آن را عاملی بیرونی فرض می‌کنیم، عاملی که هیچ‌گاه سایر نیازها و علایق ما را در نظر نمی‌گیرد. فکر می‌کنیم که خوب درس خواندن و داشتن یک برنامه یعنی تعطیل کل زندگی! ولی طبیعی است که کل زندگی, آشنایان, برنامه‌های تلویزیون، علائق ما، کتاب و ... تعطیل نخواهد شد

پس برنامه خوب چه برنامه‌ای است؟

برنامه‌ای که با من و شرایطم ارتباط برقرار کند و هماهنگ با انگیزه‌های من باشد. یک برنامه خوب یعنی «برنامه من»
برنامه‌ای که زندگی من را دگرگون نمی‌کند بلکه به آن نظم می‌بخشد. عادات درست را جایگزین عادات غلط می‌کند و در نهایت قابلیت تغییر و تحول نسبی را نیز دارد.

اگر برنامه‌ای مطابق با ویژگی‌های فردی من باشد، اختیار در آن موج خواهد زد چرا که من برای رسیدن به هدفم این شيوه زندگی و عمل کردن را انتخاب کرده‌ام.

0 نظر

نظر شما چیست؟